Contact me
My Profile
More ...
      یادداشت های آزاده شاهچراغی (درباره معماری ، منظر ، ... و باغ ایرانی)
آموزش از جنس امید است...! by: آزاده شاهچراغی

راستش را بخواهید...کاملا به این موضوع ایمان دارم که:

  آموزش از  جنس امید است...

گاهگاهی که ناملایمات روزگار امیدم را کمرنگ می کند...فقط به کلاس هایی که با دانشجویان دارم فکر می کنم...یعنی جایی که امید درآن جاریست...

در جلسه اول آتلیه ( درک و بیان محیط) اولین تمرین آتلیه ما توصیف محیط زندگی است...دانشجویان ترم اول ( یا به قولی ترم صفر) در نخستین تمرینشان در بدو ورود به رشته معماری چندخطی می نویسند..ترسیم  می کنند یا سخن می گویند...اینبار میان تمرین ها نوشته ایی بود که فکر کردم  چه خوب است که شما هم آنرا بخوانید ...نظر شما چیست.

 

 پگاه نوری خواه ( دانشجو معماری ورودی  مهر ۸۶) می نویسد:


مکعبی ست به نام اتاق، جزئی از مکعب دیگری که خانه است و متصل به چند مکعب دیگر برای اسکان چندین نفر.

 

محیط ... پر از فضاهای دوبعدی و سه بعدی مختلف؛ نقطه، زنگ های جلوی در، دکمه های مختلف.

 

خط، کوچه و خیابان ها، دو خط موازی، آرام و منظم!

 

مکعب های خانه، آپارتمان، و یا حتی باغچه ی درون حیاط، فضایی که آرامش دارد و هر آنچه را در بر گیرد، هر چقدر متفاوت آراسته شود، نامش خانه است.

 

راهِ آن، کوچه ای با درخت های نه چندان بلند، کهنسال اما، و ساختمان هایی که مانند بچه های شیطان، به آرامی نشسته اند تا وقتِ بازی فرا رسد! ... خیره که می شوی هرکدام برای خود خلاقیت هایی دارند، و ساعت ها هم بازیِ چشمی خوبی هستند. گرچه تب ساختمان های بلندِ شیشه ای جایی برای دو طبقه های شمالی و حیاط های مشجر باقی نمی گذارد.

 

آسفالت نو و یک دست کوچه نظم خوبی به آن بخشیده، البته مثل همیشه عابران مورد ظلم اند، جا به جا موزاییک های پیاده رو کنده شده تا شیب پارکینگی اصلاح یا جا برای مصالح جدید باز شود. سلیقه های شخصی هم در ورودی خانه ها به هرچه هماهنگی و توازن کلی ست بی توجهی کرده اند... شب ها ولی سردر خانه ها که روشن می شود، یادآور یک روستای سرد و قدیمی در دامنه ی کوه های البرز است، نور از پنجره ها فرار می کند و گاهی صدای کودکِ شادی به گوش می رسد، شب ها هر کوچه ای به ساکنانش لبخند می زند. انگار از اینکه امن و ساکت آنها را در بر گرفته است بی نهایت خوشحال است.

 

با این حال محیط، محیط، محیط، پر از خط است و حجم است، می توان با یک ترسیم فنی حتی(!) همه اش را رسم کرد و فهمید؛ هنر اما جاری ست، در همین بی نظمی های معماری گونه و خارج از استاندارد تا آپارتمان هایی با عنوان مهندسی ساز!

 

هنر جاری ست، در همین کنار هم قرار گرفتن خط و نقطه و حجم و زمان و ... انسان. 

 

نظر شما چیست....؟

 

 

 

به نظر من در این یادداشت ها تیزبینی و امید جاریست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Comments ()
My Tags نقد و نظر (۸٤) خبر (٧۳) معماری (٧٠) کارنامه نویسنده (٦٧) همایش ها و سخنرانی ها (۳٩) شهرسازی (۳٧) معماری و منظر (۳۳) باغ ایرانی (٢٦) آموزش معماری (٢۳) مقالات (۱۸) تکنولوژی (۱٦) هنر معاصر (۱٥) ذهن خلاق (۱٥) سفرنامه (۱٤) محیط زیست (۱۳) بازآفرینی باغ ها (۱٢) پارادایم های پردیس (۱٢) نکته ها (۱۱) معرفی کتاب (۱۱) ایران (٧) نمایشگاه ها (٧) پایان نامه های راهنمایی شده (٥) معماری و بانوان (٥) حمل و نقل شهری (٤) روش تحقیق (۳) تاریخ (۳) شهر زیست پذیر (۳) پلارای شهری (٢) روان شناسی محیط (٢) جامعه (۱) رسانه ها (۱)
My Friends 2A magaine +زروان Gardens of Iran Book Iran Book News Agency Persian Garden of Geneva SAVAP International Journal Tehran Times World ArchitectureCommunity آرش پوراسماعیل آرونا اطلاعات دانشجويان و اساتید نخبه واحد علوم و تحقیقات ایسنا ايمان رييسی بهرام هوشیار یوسفی پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران توکا نیستانی خبرگزاری کتاب ایران روابط عمومی دانشگاه روابط عمومی واحد علوم و تحقیقات شهر عباس کاظمی علی اعطا علیرضا بندرآباد فصلنامه آبادی کتابخانه امید ایران کمال يوسف پور گالری احسان گردهمایی مکتب اصفهان لینکستان معماری مجله علمی پژوهشی هویت شهر مجله معمار مجله معماری و ساختمان مجله معماری و فرهنگ مجموعه مقالات معمارشیتکت معماری نیوز نظر آنلاین نگار نصيری نینا شاهرخی واحد علوم و تحقيقات