یادداشت های آزاده شاهچراغی

بهار  معمولا  با باغبانی همراهست. رسیدگی و شکل دادن به باغچه ای کوچک یا پارکی بزرگ در شهر   و یا حتی بلواری عریض و طویل.

شهر ها به هر شکل و شمایلی که باشند با تغییر فصول ، تغییر چهره می دهند. برخی بیشتر، برخی کمتر. منظر شهر هم با این تغییرات ، کم و بیش متغیر می شود. معمولا اداره کنندگان شهر ها به این تغییرات توجه نشان می دهند. اما مشارکت شهروندان موضوعی فرهنگی و برنامه ای - مدیریتی است که شهر به شهر متفاوت است.

این روزها شهروندان این شهر ساعاتی از روز یا تعطیلات آخر هفته خود را به سر و سامان دادن به حیاط های جلویی و پشتی خانه شان می گذرانند. ضمن آنکه تفریح و تمدد اعصابی برای خودشان است، به نوعی  منظر شهر شان را سامان می دهند. با گذری کوتاه ، انگار نوع هرس کردن شمشاد ها، انتخاب گل ها با رنگ های متفاوت ، طرز حصار کشی و میزان رسیدگی به هر حیاط ( به خصوص Front Yard) یک تصویر از صاحب خانه نشانت می دهد که بتوانی روحیه و سلیقه اش را تصور کنی. 

اینگونه شهر پویاتر به نظر می رسد و به جز شهرداری مشارکت شهروند در شکل دادن به منظر شهرش را به راحتی لمس می کنی.

تئوری ها و نظریه های معاصر در معماری و شهرسازی - به ویژه اگر رویکردی پدیدارشناسانه یا شبه پدیدارشناسانه داشته باشند - در زمینه و بستر شکل گیری شان بهتر و عمیق تر درک می شوند.

یکی از معدود کتاب هایی که  همراهم به "اینجا" آوردم ، کتاب " چشمان پوست" نوشته "یوهانی پالاسما" و ترجمه مهندس رامین قدس ( هم دانشکده ای و هم ورودی قدیمی) است که انصافا ترجمه روانی هم انجام داده اند . این کتاب را در پست قبلی معرفی کردم. 

پالاسما در انتقاد از معماری معاصر می نویسد:

... " معماری به جای انعطاف وجودی و تجربه فضایی، خود را بر استراتژی روانشناختی تبلیغات و تحریک های لحظه ای منطبق کرده است."

.. " معماری به هنر تصاویر چاپی بدل گشته که به چشمان شتابزده دوربین عکاسی ثبت شده اند."

..." تصاویر مکان ها و فضا ها مثل محصولات مصرفی برای تولید و استفاده زودگذر شده اند."

..."تکنیک های اغراق آمیز آگهی  در خدمت از بین بردن خودآگاهی و پراکنده سازی ظرفیت فکری ما هستند."...   ... ... ...

در زمانی که این کتاب کم حجم اما بسیار پر محتوا را مطالعه می کردم.ناخودآگاه "تهران" و "اینجا" را باهم مقایسه می کردم..... در این مقایسه ذهنی جدال آمیز  "اینجا" را زیباتر یافتم اما "تهران" را با هویت تر ...  مزاح نمی کنم.

معضلاتی که پالاسما با نگاه تیز بین و با دید معمارانه بسیار ظریفی مطرح می کند در این سوی آب ها بسیار بیشتر معنی دارد و ملموس تر است.

ای کاش از تجربیاتی که در قالب اینگونه نظریات علمی (‌معتبر و مدون)  به دست ما می رسد ، استفاده کنیم و در سرزمین خودمان راه پیموده شده - (در اینجا) - را دوباره و دوباره طی نکنیم.

عنوان کتاب:چشمان پوست،   معماری و ادراکات حسی

تألیف: یوهانی پالاسما

ترجمه: رامین قدس

انتشاران:گنج هنر

چرا تصاویر معماری که بر روی تخته های ترسیم یا صفحه کامپیوتر مطلوب به نظر می رسند، تا به این حد در حضور فیزیکی نا امید کننده اند؟

پاسخی که یوهانی پالاسما عنوان می دارد،نهفته در برتری قلمروی بینایی در فرهنگ تکنولوژیک و مصرف گرای امروزی است که در آثار و آموزش معماری رواج یافته است. علیرغم  اینکه تجارب ما از جهان با ترکیب پنج حس به قاعده در می آیند اما همچنان معماری بیشتر تحت التزام صرف به حس بینایی تولید می شود. سرکوب سایر قلمروهای ادراکی منجر به فقر محیط پیرامون و به وجود آمدن احساس جدایی و بیگانگی می شود.

مطالعه این کتاب فوق العاده  را به همه دوستان شدیدا پیشنهاد می کنم. 

بررسی پایداری اکولوژیک در معماری منظر عنوان مقاله ای است که با همکاری سرکار خانم مهندس مریم حمید پور  و اینجانب تهییه شده  و در فصلنامه جستارهای شهرسازی شماره 35 منتشر شده است.

عنوان مقاله:

بررسی پایداری اکولوژیک در معماری منظر

نویسندگان:

دکتر آزاده شاهچراغی

مهندس مریم حمیدپور

چکیده:

با توجه به آن که پایداری اکولوژیک یکی از مهمترین وجوه مدل توسعه پایدار است، در این مقاله ، مفهوم آن در حیطه معماری منظر که در مقیاس میانی معماری و شهر رخ می نماید بررسی می شود و در راستای دستیابی به اهداف مورد نظر، راهبردهایی در دو مقیاس بزرگ(شهری) و مقیاس کوچک (سایت)، جهت گنجاندن بعد پایداری در معماری منظر مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

 مطالعات اولیه این تحقیق نشان می دهد که معماری منظر اگر جایگاه خود را به صورت مناسب در بحث توسعه پایدار پیدا کند می­تواند  به عنوان یک رسانه عمل کرده و در  جهت ترویج بحث پایداری در فرهنگ عمومی جامعه و آگاه ساختن مردم  نسبت به مشکلات محیطی نقش  آموزشی برعهده بگیرد. برای تکمیل مطالعات صورت گرفته ، نمونه های موردی در داخل و خارج از کشور بررسی ، معرفی و تحلیل گشته است.نقاط ضعف و قوت تجربیات موجود نیز با روش مقایسه تطبیقی تبیین شده اند. 

تو خونه مشغول انجام کارهام بودم و از دور صدای تلویزیون را می شندیم که :" در این ساعت و این دقیقه روز بیستم ماه مارچ  بهار رسما آغاز می شود."... چقدر این روز و ساعت و دقیقه برایم آشناست !.... نیم ساعت بعد در بخش بعدی خبر .... اینبار گوشهام رو تیز  کردم...خبر تکرار شد....با تقویمی که دوستم برایم ایمیل کرده بود تطبیق دادم .....بله خود خودش بود  !!!....لحظه تحویل سال نو  خورشیدی بود که اون روز چندبار تو تلویزیون اعلام شد....

البته در دو سه باری که تیتر اخبار را گوش می کردم ...فقط "لحظه دقیق آغاز رسمی بهار"  اعلام شد و هیچ اشاره ای به نوروز، ایران، سال نو  و ...نشد...و نشد...ای کاش می شد! ...... 

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار  

نقل متن خبر از خبرگزاری باشگاه خبرنگاران   

لینک های مرتبط:

سایت رسمی جایزه کتاب سال ایران

خبرگزاری ایسنا 

خبرگزاری ایبنا

IBNA

خبرگزاری موج   

روابط عمومی علوم و تحقیقات  

سینما خبر  

اطلاعات بیشتر در مورد کتاب "پارادایم های پردیس"

اینجا

فرقی نمی کند که چقدر منابع در اختیار داشته باشید ، 

وقتی ندانید از اونها چطور استفاده کنید، منابع تان هرگز کافی نخواهند بود.

.........................................................................................

تصویر بالا همیشه برایم معنی داشته، اما در این سفر بیشتر هم معنی پیدا کرد.می دانید این اواخر  در ایران می دیدم که به همراه داشتم  فلش مموری  (یا همون حافظه قابل حمل خودمان!)   در هر مکان و زمانی واجب شده....حالا اگر به جز کار طراحی تو کار تحقیقی و دانشگاه هم باشی که اصلا  نباید یک وقتی خدای نکرده  فلش رو جایی جا بگذاری ...برای همین هم یکی از اولین وسایلی که برای سفرم برداشتم، فلش  بود!.... 

اما تقریبا ازش هیچ استفاده ای نکردم...چون همه جا اینترنت با سرعت خوبی هست و اطلاعات و منابع خودشان خود بخود همراهیت می کنند....همه جور اطلاعات (جدی و فانتزی) را همه جا می تونی ببینی و بخونی و دانلود کنی و برای خودت ایمیل کنی تا همیشه در دسترست باشند...

چند روز پیش تو یک جلسه (البته معمارانه) صحبت از روش های طرح و ساخت "انستیتو مطالعاتی جهان عرب " در پاریس توسط "ژان نوول" بود. من هم جدیدا یک گزارش جالب از دیتیل های اجرایی این پروژه دیده بودم برای همین هم تو جمع پیشنهاد کردم این گزارش اینترنتی رو بخوانند....بلافاصله یک از حاضرین گفت: میشه لطفا لینکش رو بفرستید!....با تعجب گفتم باشه...! چون پیدا کردن این لینک تو اینترنت کار ساده ای بود و کافی بود فقط نام پروژه تایپ بشه...!

بحث رو موضوعات معماری ادامه داشت ...اما من تا آخر جلسه چندین و چند بار دیگر هم این جمله را از حاضرین شنیدم که "میشه لطفا لینکش رو بفرستید !" ...

....

یک اصطلاح خوب تو زبانمان داریم که می گه "چیزی که زیاد بشه از چشم می افته"...واقعا هم همینطور هست.اینجا اینقدر اطلاعات در هر زمینه ( علمی -حرفه ای و ...) در دسترس هست که به چشم آدم ها نیاد و احتمال  استفاده عمیق از اونها کم بشه.... به خاطر همین هست که اینجا یا چیزی نمی دونی یا متخصص می شی...

یعنی یا باید نردبان تخصص ات را پیدا کنی ...یا روی انبوه نردبان ها قد کوتاه بمانی ..!

به مسابقات معماری اعتقادی ندارد.آن ها هم وقتت را تلف می کنند و هم خرج روی دستت می گذارند.به نظرش داشتن وبسایت برای شرکت هم ضروری نیست. ایده هایت به راحتی کپی می شوند.ترجیح می دهد دفترش کوچک بماند. چون اگر گسترشش دهد هزینه پرداختی بیمه(مسوولیت) بیشتر می شود.

خودش را معمار مدرن می شناسد . اما مشتریانش بیشتر برای طرح های سنتی اش ( بیشتر سبک ویکتورین ) سراغش می آیند. روزنامه ها هم بیشتر خانه های ویکتوریایی او را نقد می کنند.از نظرش سبک طراحی اش به مرور زمان تلفیقی شده است. تلفیقی از مدرن و سنت.

مردی پنجاه و چند ساله است. پدر و مادرش هم  آرشیتکت بوده اند. می گفت مادرش خانه های مدرن او را بسیار می پسندد. با انرژی و بسیار خوش سخن است. بیست سالی می شود که دفتر شخصی اش را می چرخاند. دفتری بسیار بسیار پر کار. البته می گوید در طول این سال ها سه بار هم به رکود اقتصادی و توقف ساخت و ساز بر خوردیم اما خودمان را رو پا نگه داشتیم. به نظرش الان وضع بد نیست.

...  ...   ...

وقتی پروژه هایش را نشان می داد خودش هم مثل حاضران در جلسه به وجد می آمد. من هم همینطور. ...راستش را بخواهید من طرح های مدرن ( و کمی مینیمال)  - اش را بسیار می پسندیدم. به خصوص دیتیل های اجرایی فوق العاده کارشده....

اما صادقانه بگویم آقای ریچارد را تا پیش از این جلسه نه می شناختم و نه حتی اسمش را شنیده بودم. اما در جلسه  متوجه شدم که کارهای ساخته شده اش تا کنون جوایز زیادی کسب کرده ....با خودم فکر می کردم لابد اگر یک بار بیاد ایران مشهور تر می شود...! ....اما معلوم بود دنبال شهرت نیست... در دفترش اینقدری پروژه دارد که مشغول آن ها باشد و از این طرف به آن طرف نچرخد....فقط سالی یکی - دو بار فرصت می کند به جلسات این چنینی بیاید. 

.....

در تاریخ این سرزمین کسانی بوده اند که بی تقلای نام و نان، خود را وقف رشد معنوی و اخلاقی حرفه شان کرده بودند و خویش را اخوان الصفا می نامیدند. فتوت نامه هایی که در هر پیشه از معماران و بنایان و آهنگران و چیت سازان و جز آن باقی مانده است، شرح اصولی است که یکدیگر را به آن توصیه می کرده اند و فرد خاطی را پس از نصیحت از جمع خویش می راندند و بی اعتبار می دانستند. آیا نهادی جمعی و مدرن مبتنی بر اصولی توافق شده می تواند با اعتبار بخشیدن و یا بی اعتبار کردن یک مسابقه، کیفیت فعالیت حرفه ای را در جامعه معماری ارتقاء بخشد؟ نظر شما چیست؟

...

چه معیاری را برای اعضای این انجمن نظارتی پیشنهاد می کنید؟ نظام انتخابی اعضا چگونه باید باشد؟

چه شیوه ای را برای ارزش گذاری مسابقات معماری و شهرسازی مفید و کارا می دانید؟ نمره دهی؟ سطح بندی؟ توضیحات تفصیلی؟ و یا ؟

چه شیوه هایی برای مشروعیت بخشی و مقبولیت بخشی این نهاد نظارتی در جامعه معماران ایرانی پیشنهاد می کنید؟

چه تهدیدها و یا فرصت هایی را برای چنین نهادی ممکن و محتمل می دانید؟

آیا این نام و این ادبیات را برای چنین مجموعه ای می پسندید یا خیر؟ و چرا؟

متن کامل را  اینجا  بخوانید  و  در تشکیل این نهاد اخلاقی مشارکت کنید.

با یک دستش چندتا کیسه و کیفش رو گرفته بود و با دست دیگرش یک کتاب. طوری تو اتوبوس ایستاده بود که بتونه تعادلش رو حفظ کنه. البته با ترمز های راننده گاه گاهی هم یک تکانی می خورد اما چشم از کتاب بر نمی داشت.کنجکاو شده بودم. کتاب خوندن با این همه مشقت دیگه بعیده والا.... اما بغل دستی ام هم مشغول بود .نشسته بود و توی اون شلوغی با آرامش جالبی مشغول خواندن متنی در صفحه تبلت اش بود. از خانمی که ایستاده مطالعه می کرد مسن تر بود...یک چیزی شبیه رمان یا قصه می خوند...حتما قصه ی خیلی جذابی بود...

این صحنه ها و مشابهش را هروز اینجا می بینم...تو اتوبوس...تو مترو....تو کافی شاپ و رستوران....البته تو دانشگاه و کتابخانه که جای خودش رو داره...

گفتم کتابخانه... یاد کتابخانه های عمومی اینجا افتادم...(بهشت من کتابخانه ها - بخصوص کتابخانه های عمومی اینجاست)... توش پر از زندگی هست...برایم از کتابخانه تخصصی دانشگاه بیشتر جالب هستند...چون آدم هایی میان که مجبور به مطالعه نیستند...یعنی الزاما امتحان ندارند...دنبال تحقیق جدی هم نیستند...بلکه میان کتابخانه برای خود "کتابخانه" ..... با "مطالعه" زندگی می کنند.

اولین باری که به یکی از این کتابخانه های عمومی رفتم  (جدا از معماری فوق العاده و زیبای ساختمانش) احساس کردم اومدم پارک!.....چون همه جور آدمی توش بود....فقط فرقش با پارک این بود که بسیار آرام  بود و متین.......!

مخازن کتاب باز هستند...میزهایی برای مطالعه جمعی و  اتاق های برای مطالعه در شرایط آرام تر وجود داره...کامپیوتر ،سی دی ، کتاب های الکترونیک ، کتاب های شنیداری، روزنامه، مجله، ...گاهی حتی رفرنس های کمیاب هم اینجا هست....یک مدیاتک واقعی!...اگر عضو باشی  هر چندتا کتاب را بخواهی می توانی به امانت ببری فقط باید سعی کنی سر وقت به کتابخانه برگردانی ...

کتابفروشی های اینجا رو هم دوست دارم...معمولا بزرگ اند...لابلای قفسه هایشان  صندلی زیاد هست...چون می توانی همانجا بشینی و کتاب یا بخشی از کتاب (به خصوص کتابی که تازه به بازار آمده ) را بخوانی ...حتی اگر آنرا نخری هم اشکالی ندارد....هرچقدر بخواهی می توانی بنشینی و بخوانی....

اگر هم خواستی گاهی در همان کتابفروشی کافی شاپی هست که ضمن مطالعه کتاب ( که البته هنوز نخریده ایش) چای و قهوه ای هم بنوشی.

تو اینجور جاها ( کتابخانه و کتابفروشی) معمولا یک سری هم به بخش کتاب های کودکان می زنم....بسیار جالبند....هم مبلمان جالب و فانتزی دارند و هم رنگ و لعاب جذابی....از همه جالب تر امکان مطالعه پدر و مادر و کودکان با هم دیگر است....بچه ها از همین سن با کتاب دوست می شوند....

نشنیدم ایجا کسی سرانه مطالعه سالیانه رو مدام اعلام کنه..... نیازی نیست....اغلب  می دونن که مطالعه خوبه و خودشان مطالعه می کنند دیگه!......اینجا کتاب بسیار گران تر از کشور ماست اما امکانات شهری و عمومی کتاب خواندن و دسترسی به اون رو بسیار راحت و دلپذیر کرده! 

چقدر اینجا معلول زیاده؟... اینها که این اواخر جنگ نداشتند!...تو یکی دو دهه اخیر هم که نه زلزله داشته اند نه سونامی ، نه آتشفشان نه ...! آمار تصادفات شان هم که زیاد نیست!...

پس چرا من این جا در شهر اینقدر معلول می بینم؟... زن ، مرد، پیر، جوان،....

ورودی همه ساختمان ها ،اتصال پیاده رو ها به سطح ماشین رو خیابان ها،...که رمپ دارد.همه جا برایشان بالابر ویژه گذاشته اند....تو مترو...تو دانشگاه...تو فروشگاه...حتی تو سینما...جای پارکینگ آنها ویژه است...کسی حق ندارد به جایشان پارک کند...این یک قانون است.

تو اتوبوس که جای ویژه دارند...صندلی ها تا می شود تا با ویلچر به راحتی در داخل اتوبوس مستقر شوند... اگر با ویلچر ، با عصا  یا هر چیز دیگری بخواهند سوار اتوبوس عمومی بشوند راننده حتما رمپ ورود به ماشین را برایشان باز می کند...این یک قانون است...تاکسی های ویژه ناتوانان جسمی- حرکتی هم که دائما در شهر در حال  تردد دیده می شوند...در فروشگاه ها و مراکز تجاری، ورزشی، فرهنگی بارها آنها را دیده ام .همین چند روز پیش مشغول خرید بودم  که دیدم یک پیرمرد با چهره ای آسیایی (چینی شاید هم ژاپنی) و نشسته بر روی یک ویلچر مجهز و پیشرفته  وارد فروشگاه شد ... چند ثانیه ای طول نکشید که یکی از کارکنان فروشگاه به دنبالش حرکت کرد تا اگر احیانا پیرمرد کالایی را می خواهد که در طبقات بالایی قفسه هاست، به او در برداشتن آن کمک کند... مدتی را که آنجا بودم می دیدم کارمند فروشگاه با حوصله و احترام به دنبال ویلچر حرکت می کرد.

گفتم: چقدر اینجا معلول زیاده؟... همسرم گفت: معلول زیاد نیست...زیاد دیده می شه ...شهر اجازه میده که معلولان هم به راحتی تو شهر حضور داشته باشند ، زندگی شهری داشته باشند و دیده شوند.

راست می گفت...

تو شهر من ( تهران) معلولان جسمی – حرکتی ای هستند که هفته ها حتی گاهی ماه ها امکان خروج از منزل و انجام امور روزمره زندگی را ندارند...و خود به خود به دیگران وابسته می شوند ....(البته استثنا هم وجود دارد)

هیچکس به این فکر نیست که یک تصادف کوچک ( که احتمالش هم کم نیست) براحتی می تواند معلولیت حرکتی ایجاد کند...آنوقت با یک اتفاق کوچک یک تراژدی بزرگ شروع می شود...یک معلولیت جسمی ساده در شهر من ، به محرومیتی بزرگ منجر می شود...

سالهاست  که می دانیم باید شهر را برای همه بسازیم... پس چرا چنین نمی کنیم؟

هفته پیش در یک گردهمایی کوچک معمارانه در یک کلاس، با آرشیتکتی که تازه آمده  آشنا شدیم.به محض اینکه  او  لابلای صحبتش گفت که اهل عراق است، تصویری از عراق کنونی به ذهنم آمد با همه اخباری که تا کنون از آنجا شنیده ام.(بدون آنکه حتی یک بار هم به آنجا رفته باشم)...بلافاصله پیش قضاوت ها از فرهنگ و اوضاع اقتصادی وتاریخ و ...حتی جنگ ایران و عراق و ..... ظرف چند صدم ثانیه به ذهنم هجوم آورد.(او دوست است  یا دشمن یا فقط یک همکار ! )  همیشه فکر می کردم قدرت آنرا دارم که ذهنم را از کلیشه ها پاک کنم اما انگار نشد...

کمی که گذشت متوجه شدم دیگران هم درگیر کلیشه های ذهنی شان هستند. در یک بحث معمارانه وقتی آرشیتکت عراقی  راه حل جالبی را پیشنهاد  کرد، آرشیتکت دیگری که ظاهرا اهل کاستاریکا  هست به شوخی گفت:"...خوب از شما انتظارهم می رفت که ایده تان جالب باشد...بالاخره هرچی که باشه ظاها حدید  عراقیه."....(انگار او کلیشه ذهنی بهتر و معمارانه تری از همکار عراقیمان داشت!) 

بگذارید کمی راحت تر بگویم. منظورم از کلیشه (STEREOTYPE)  یا کلیشه های ذهنی همان قضاوت های اولیه و پیش فرض های ما آدم ها در مورد آن چیز ها و اشخاصی است که هیچ شناخت شخصی راجع به آنها نداریم. حتی زمانیکه خودمان را واقع بین می دانیم بازهم در کلیشه های ذهنی خود اسیریم.

عصر تو راه برگشت به خونه با خودم فکر می کردم که انگار هر کدام از ما آدم های این شهر (شهر جهانی) ، ذهنمان پر است از کلیشه های خود نساخته...کلیشه های که هروز مجله و تلویزیون و سایت های اینترنتی به آن بیشتر و بیشتر شکل می دهند. کلیشه های ذهنی که به راحتی  راجع به هر ناشناسی، ما را دچار پیش قضاوت های سریع می کند. بمباران تبیلیغات رسانه ای که دیگر جای خود دارد.

فکر می کردم "در شهر جهانی، رسانه ها  هر روز  برایمان  کلیشه های جدید می سازند و کلیشه های قبلی را گاه کم رنگ تر و گاه پر رنگ تر می کنند. انگار اینجا در سکوت و بی کلامی ما آدم های در کنار هم،و با هیاهوی رسانه ها  "رنگ و پوست و نژاد و زبان"  هر روز بیشتر و بیشتر برجسته می شود و بیشتر و بیشتر به چشم می آید...اندازه جدایی ها یا همکلامی ها را رسانه ها تعیین می کنند...

 وقتی ایده "دهکده جهانی" و به دنبال آن "شهر جهانی" مطرح شد به نظر می رسید که زمان مرگ "کلیشه های ذهنی" فرارسیده است.قرار است شهروندانی از  نقاط مختلف جهان با فرهنگ و زبان متفاوت فارغ از تفاوت ها در کنار هم ،در یک شهر و در قالب یک قانون غالب زندگی کنند. اما انگار نه تنها "کلیشه ها" از بین نرفتند بلکه پررنگ تر شدند.

یکی دو  روز بعد از فوت آقای استیو جابز ( که معرف حضور اپل دوستان هستند) تو راه برگشت از دانشگاه ، صحنه جالبی دیدم. نمایندگی شرکت اپل تعداد زیادی پیام های کوتاه تسلیت و ابراز تاسف که روی کاغذ های کوچک (استیکر) به زبان های مختلف نوشته شده بود را بر روی شیشه مغازه چسبانده بود. طوریکه تقریبا به سختی می تونستی داخل را ببینی.... البته در نگاه اول فکر می کردی که مردم و دوستدارن اپل این یادداشت های کوچک را نوشته اند اما با کمی دقت می تونستی دسخط های مشابه را تشخیص بدی.

چند روز بعد تو اینترنت تصاویر مشابهی از شعبه های دیگر اپل در کشورها و شهرهای مختلف دیدم ( که تصویر پایینی یکی از اونهاست) ... تو این فکر بودم که آیا آقای جابز حتی با فوتش هم در خدمت شرکت بود !...یا شرکت حتی از  فوت آقای جابز هم استفاده تبلیغاتی کرد؟؟....تقریبا کمتر از دو هفته بعد کتاب زندگینامه ایشون رو در کتابفروشی ها دیدم و تبلیغات وسیع  و تخفیف های مختلف برای فروش کتاب...که این اتفاق هم در سراسر  دنیا به یک امر رایجی  تبدیل شده....جایی می خواندم که این کتاب پرفروش ترین کتاب 2011 شد.

سال 2011 تمام شده و با آغاز 2012 اتفاقات مهم سال گذشته همه جا (از طریق رسانه ها) مرور می شه نام آقای جابز هم دائما و دوباره و دوباره به گوش می رسه و حالا هم این سوال را دارم که تا کی آقای جابز کماکان در خدمت اپل خواهد بود ؟ ) تا آخر عمرش یا تا آخر بعد از عمرش !)

؟

اطلاعات  مربوطه را در سایت کارگاه ها اینجا ببینید.

 در  سفر به شهر جهانی نخستین تجربه ،غرق شدن در مصرف و نظاره مصرف گرایی است. هرچقدر هم دست و پا بزنی که توی این دریا غرق نشی ، نمیشه چون عمق دریای مصرف در این شهر بسیار زیاده . 

البته این مساله در همه شهرهای دنیا ( چه جهانی و چه بومی و یا جهانبومی! مثل تهران)دیده می شه ،  اما شهرجهانی دائما به شهروندش یادآوری می کنه که باید "بخری ، تا باشی".....

اینجا از حدود یک ماه قبل از هر مراسمی برای اون مراسم تبلیغ می شه و فروشگاه ها و مغازه پر می شن از کالاهای مناسبتی....از یک ماه قبل از "روز شکرگذاری"، یک ماه قبل از "هالوین"، یک ماه قبل از "کریسمس" و حالا باور نکردنی است که یک ماه و نیم مانده به مناسبت بعدی شان و در حالی که هنوز دو روز به آغاز سال نو (سال 2012) باقی مانده ( یعنی مناسبت فعلی هنوز تمام نشده!)  فروشگاه ها و مراکز تجاری در رقابتی عجیب در حال عرضه کالاهای مناسبتی مناسبت بعدی هستند...(در همه رنگ و  همه شکل و برای هر سنی ) 

چند روز پیش روی یک بیل بورد تبلیغاتی بزرگ که جلو درب ورودی یک مرکز تجاری نصب شده بود دیدم  که با فونت بسیار بزرگی  نوشته بود :

" بخر، بخر، بخر، بخور ، بخر ، بخر، بخر"

 (Shop, Shop, Shop, Eat,,Shop, Shop, Shop)

براستی این "حقیقت"  یک شهر جهانی است. حقیقتی که اصرار می شود به نسل بعد از خودت هم انتقالش دهی. اینجا چند روز مانده به تعطیلات سال نو دانش آموزان مدارس را به صورت اردوی دانش آموزی به فروشگاه ها و مال ها می برند تا آنها هدیه بخرند ( احتمالا برای خیریه)  ...اما مساله اینست که چرا نقدی حساب نمی کنند؟

چون در شهر جهانی باید عادت خریدن و مصرف کردن به نسل بعدی منتقل شود!

شهرداری تهران در سایتی مرتبط با "پژوهش و نوآوری مدیریت شهری" نمایشگاه الکترونیک کتاب راه اندازی کرده است که علاوه بر معرفی کتاب در حوزه های معماری و شهرسازی و محیط زیست و ... امکان دسترسی به متن کامل مقالات علمی - پژوهشی، مجلات علمی - عمومی  و حتی نشریات حرفه ای  وجود دارد.

اسکن صفحات متن کامل این مقالات در سایت قرار دارد و  به صورت رایگان در دسترس است و این سوال را به وجود می آورد که  آیا صاحب امتیازان این نشریات از انتشار رایگان (بدون رعایت حق کپی رایت مجله) مطلع بوده اند؟

در این سایت کتاب شهرزیست پذیر ( شهر)

مقاله ای در مورد  ادراک محیط باغ ایرانی 

مقاله ای در مورد منظر روستایی و توسعه اگروتوریسم 

و بسیاری مقالات دیگر وجود دارد.

لینک سایت اصلی نمایشگاه الکترونیک کتاب اینجا  است. 

از چند هفته پیش تصمیم داشتم  نوشتن این سری از پست ها رو در این وبلاگ آغاز کنم اما به چند دلیل نشد... شاید مهمترین دلیل و غم انگیز ترین آنها فوت یکی از دوستان نزدیک در ایران بود که بسیار غمگینم کرد و به احترامش ننوشتم و نتوانستم که بنویسم. روحشان شاد....

این هم یکی از تجربه های سفر است. تا در شهرخودت هستی در خوشی و ناخوشی کسی یا کسانی را برای همدردی و ابراز احساسات داری اما در سفر به شهر جهانی گاهی در ازدحام تنها می مانی.

امروز و با آغاز تعطیلات سال نو میلادی در اینجا ، شاید بهترین فرصت برای نوشتن است.نوشتن از شهر جهانی.

این را هم بگویم که در این سری پست ها قرار نیست برایتان عکس ساختمان ها و معماری و شهر و خیابان را بگذارم....چون با اندک جستجویی در اینترنت خود شما بهترین و حرفه ای ترین تصاویر و نقد ها را خواهید یافت.....

پس این سفرنامه ، سفرنامه ای است با عینک زندگی، که معماری قاب این عینک است و شاید نه شیشه آن.

متاسفم 

شاید آسیب شناسی دقیق لازم دارد وگرنه این ویروس واگیردار اپیدمی خواهد شد!!

اینجا کلیک کنید

خبرگزاری مهر و خبرگزاری آموزش نیوز خبردادند:

حدود یکسال پیش کودکان ۸ تا ۱۰ سال در مدرسه‌ی Blackawton در Devon انگلستان به همراه معلم خود آقای Strudwick و یک محقق از دانشگاه کالج لندن، بر روی زنبورها به عنوان جانوران هوشمند شروع به فعالیت می‌کنندو فرضیات و آزمایش‌های خود را در قالب بازی با رنگ و میزان توجه زنبورها به رنگ‌ها به انجام می‌رسانند. ماحصل این فعالیت آنها، انتشار مقاله در یک ژورنال معتبر بیولوژی مربوط به انجمن سلطنتی انگلیس و به نام خود بچه‌هاست. چندین نکته ی جالب و آموختنی در این مقاله که می‌توانید از اینجا آن را دانلود کنید، وجود دارد که واقعاً جالب است:       اول و مهم‌تر از همه اینکه، مقاله کپی نیست!   دوم اینکه در مقاله هیچ گراف و شکل کامپیوتری وجود ندارد و همه ی نمودارها و جداول با دست و مداد رنگی توسط خود بچه ها نقاشی یا نوشته شده‌اند.   همچنین  اولین نویسنده ی مقاله، نام مدرسه است و اسم بچه‌ها نیز به ترتیب الفبا در مقاله ذکر شده است. جالب تر اینکه معلم مدرسه بر همین اساس نفر یکی مانده به آخر شده است و نفر آخر هم آقای lotto که محقق دانشگاه بودند است   در نتیجه‌گیری مقاله، نکته ی مهم اثر نهایی خود دانش آموزان بوده است و در واقع خود کودکان نتیجه گیری را نوشته‌اند «ما فهمیدیم که زنبورها می‌توانند با ترکیبی از رنگ گل‌ها و رابطه‌ی مکانی خودشان به سمت گل‌ها بروند. همچنین ما فهمیدیم که علوم خیلی جالبه چون می‌شود چیزهایی را پیدا کرد که کسی قبلا در مورد آنها چیزی نمی‌دانسته».

تعدادی  از دانشجویان کارشناسی ارشد معماری که راهنما یا مشاور پایان نامه شان بودم با موفقیت و اخذ درجات عالی در نیمسال تحصیلی گذشته دفاع کردند.برای این همکاران و دوستان عزیزم، آرزوی موفقیت بیشتر و افزون تر دارم:

-خانم مهندس سارا حمزه لو/موضوع پایان نامه:طراحی مرکز رسانه های دیجیتال/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر سیروس باور

-خانم مهندس یاسمن یزدی/موضوع پایان نامه:طراحی موزه هنرهای مینیمال/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج شهروز تهرانی

-خانم مهندس مریم حمیدپور/موضوع پایان نامه:طراحی اردوگاه دانش آموزی در سپیدان / راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر حمید ماجدی

-خانم مهندس یاسن دارم/موضوع پایان نامه:طراحی بیمارستان تخصصی کودکان سرطانی/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج شهروز تهرانی

-خانم مهندس مژده رضوی پور/موضوع پایان نامه:طراحی دبستان فراگیر ( کودکان عادی و کم توان ذهنی)/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج شهروز تهرانی

-خانم مهندس نجمه کرمی/موضوع پایان نامه:طراحی استراحتگاه توریستی سلامت اردبیل/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاوران: دکتر ایرج اعتصام و دکتر سیروس باور

-خانم مهندس سمیه موسویان/موضوع پایان نامه:طراحی باغ موزه مجسمه شیراز/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج اعتصام

-خانم مهندس نیلوفر زنگی بند/موضوع پایان نامه:طراحی شیرخوارگاه در تهران/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج شهروز تهرانی

-خانم مهندس هدی جعفریان/موضوع پایان نامه:موزه آجر / راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر مجید مفیدی شمیرانی

-خانم مهندس سارا عالمی/موضوع پایان نامه:طراحی واحدهای مسکونی در بافت ییلاقی درون شهر (نمونه موردی: ده ونک)/ راهنما: دکتر حمید ماجدی مشاور: دکتر آزاده شاهچراغی

-خانم مهندس هلنا بهنام/موضوع پایان نامه:طراحی مجموعه مسکونی با تأکید بر روش های تولید صنعتی در یزد/ راهنما: دکتر ایرج شهروز تهرانی -مشاور:دکتر آزاده شاهچراغی

-خانم مهندس زینت سلیمی/موضوع پایان نامه:طراحی مرکز فرهنگی و اجتماعی شهر قم(با رویکرد حفظ حیات جمعی)/ راهنما: دکتر ایرج اعتصام -مشاور: دکتر آزاده شاهچراغی

-خانم مهندس نادیا امرایی/موضوع پایان نامه:طراحی مرکز فرهنگی و هنری بافت تاریخی شوشتر/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج اعتصام

-خانم مهندس یاسمن رمضانی/موضوع پایان نامه:طراحی مجتمع اقامتی – گردشگری در حاشیه تالاب انزلی با رویکرد اکوتوریسم/ راهنما:دکتر آزاده شاهچراغی-مشاور: دکتر ایرج شهروز تهرانی

خانم مهندس زهرا خزانه/موضوع پایان نامه:طراحی دبیرستان بر اساس نظریه مدارس اجتماعی/ راهنما:دکتر ایرج شهروز تهرانی -مشاور: دکتر آزاده شاهچراغی

خانم مهندس سپیده پوردیهیمی/موضوع پایان نامه:طراحی بخش خدماتی- رفاهی شهرک صنعتی سپهر واقع در شهرستان نظرآباد/ راهنما:دکتر محمد نقی زاده -مشاور: دکتر آزاده شاهچراغی 

یکی از خبرهای خوبی  که دیروز منتشر شد و من از شنیدن آن واقعا خوشحال شدم  خبر جلوگیری از حراج 18 شیی باستانی  مربوط به تمدن پنج هزار ساله جیرفت در لندن بود.

ما ایرانی ها در فرهنگ محاوره ای مان عادت کرده ایم  قدیمی ترین آثار و رسومات مان را  تا به دوره هخامنشیان و کورش بزرگ  ارجاع دهیم ...یعنی حدود 2500 سال پیش.... تصور اینکه تمدن شناسایی شده از روی آثار کشف شده در جیرفت  خود به 5000 سال پیش یعنی  2500 سال پیش از هخامنشیان  بر می گردد بسیار مشکل است.

تصور کنید  پیش از هخامنشیان نیز 2500 سال تمدن وجود داشته است........تمدنی که      " خط "‌داشته است.....!!! .... فوق العاده است ...نه؟

می دانم که در سال 2001 همه ما اخبار غارت صدها  شیی تاریخی از جیرفت را شنیدیم و امروز تنها ده ها !!! شیی   آن هم با همت انسان های مسوولیت پذیر و کارشناسان و متخصصان با وجدان  از حراجی ها نجات پیدا می کند و به  نام ایران شناخته می شود .... می دانم که ده در برابر صد اندک است اما  باز هم خوشحالم ...شاید نفیس ترین آن ها برای حراج انتخاب شده بوده .!!!..شاید هم نه!.... اما با شنیدن این خبر خوب حداقل یک موضوع برایم روشن است و آن هم اینکه : آینده روشن است.

لپ‌تاپ جدید PlantBook مکانیسمی دارد که از مکانیسم جذب آب توسط درخت بامبو الهام گرفته است.این لپ‌تاپ که طراحی سازگار با محیط زیست دارد، با آب کار می‌کند و با حذف گازهای مضر برای محیط زیست و انسان‌ها، گاز اکسیژن را ساطع و منتشر می‌کند. این درست همان کاری است که هر گیاهی انجام می‌دهد.

این لپ‌تاپ برای انرژی مورد نیازش هیدروژن موجود در آب را لازم دارد. اگر این لپ‌تاپ را به صورت خاموش داخل آب قرار بدهید به سرعت شارژ کامل می‌شود.علاوه بر این ها طراحی ظاهری این لپ‌تاپ کاملاً منحصر به فرد و متفاوت است و به این دلیل هم می‌تواند نظر کاربران و خریداران را به خودش جلب کند.با این همه، هنوز قیمت و زمان عرضه ی این لپ‌تاپ سازگار با محیط زیست اعلام و منتشر نشده است.

در بیست روز گذشته و پس از انتشار پست قبلی نظرات و خاطرات جالبی از کلاس هایم در  دانشگاه به دستم رسید که اغلب اونها به صورت خصوصی بود و بر اساس خواست نویسنده منتشر نشد.

در  اینجا از همه دانشجویان عزیزی که یادداشتی برای پست (‌مهرماه 90- ارزیابی خود) نوشتند بسیار سپاسگزارم. از جمله خانم ها و آقایان:

مهسا فروتن- محبوبه موسویان -مهسا اصغری - زهرا سادات حسینی- حافظه پوردهقان - زهرا دانشگر نژاد- (خانم یا آقای) گلریز - شاطر پوری - زینت سلیمی - سمانه عزیزی - احمد عسگری-  سرور رحیما - نیلوفر زنگی بند - مرجان حاذق - الهام جلیلیان - مجید محمودزاده -  منصور شیرانی-  معصومه شفیعی - و ....- چند ده یادداشت بدون نام ....و یاسمن رمضانی - ابوذر احمدی و ...

عزیزان از همه شما از صمیم قلبم ممنونم و شکر و ستایش خداوند که در مسیر زندگی در شرایطی قرار گرفتم که موجب شد با این همه دوست خوب و با سرشت متعالی روبرو شوم ... که حتی از دریچه این پنجره مجازی محبت آنها را با تمام وجود درک می کنم....باز هم به اینجا سر بزنید.